Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Εσύ τι ξέρεις από (Ευρω)μπάσκετ;;

Αν έχεις αγόρια ,αυτές τις μέρες θα σου πήραν την τηλεόραση για να δουν την εθνική. Αν δεν έχεις αγόρια σίγουρα θα το έκανε ο άνδρας σου.
Σε περίπτωση που το αγνοείς (καλά δεν έχασες και κάτι που δεν το ξέρεις) αυτές τις μέρες γινόταν στη Σλοβενία το Ευρωμπάσκετ (κάτι σαν το Euro αλλά στο μπάσκετ).
Απ’ ότι μπορεί να κατάλαβες από το γεγονός ότι ο άντρας σου άρχισε να αραδιάζει ότι βρισιές ήξερε από μ, ρ, π ενώ ο γιος σου εκνευρισμένος άρχισε να κλωτσάει ότι έβρισκε μπροστά του η εθνική ομάδα μπάσκετ απέτυχε σε αυτό το Ευρωμπάσκετ.
Δεν κατάφερε να περάσει στις 8 καλύτερες ομάδες του τουρνουά (κάτι που έχει να συμβεί από το 2001 – αυτό μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σε «ανδρικές συζητήσεις»).
Θα μου πείτε βέβαια ότι αν δεν έπαιξε καλά, λογικό είναι να αποκλειστεί, αλλά εδώ υπάρχει ένα αλλά. Για να σας δώσω να καταλάβετε αρκεί να σας πω πώς στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα πριν τους αγώνες επικρατούσε η άποψη ότι είχαμε σχεδόν σίγουρο το μετάλλιο και θα παλεύαμε με καλές πιθανότητες για το χρυσό.
Είχα και τον Τάκη (φίλος μου με τον οποίο κουβεντιάζω περί αθλητικών και βλέπω αγώνες) να μου λέει ότι είχαμε αρκετά καλή ομάδα και όλοι οι υπόλοιποι δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο και έτσι έπεσα κι εγώ στην παγίδα.
Μπορεί να θυμάσαι τον άνδρα σου ή και το γιο σου να πανηγυρίζει στην αρχή. Ήταν γιατί κερδίσαμε τους πρώτους τρεις αγώνες με αντιπάλους τις Σουηδία, Ρωσία και Τουρκία. Μη φανταστείς κάτι φοβερές ομάδες, τίποτα το σπουδαίο. Μετά χάσαμε από Ιταλία και Φινλανδία (μπορεί να μην ξέρεις τη Φινλανδία –ούτε αυτοί που ασχολούνται με το μπάσκετ την ήξεραν). Τότε ήρθαν τα πρώτα νεύρα και οι πρώτες φωνές. Μπορεί να άκουσες διάφορα ονόματα, διάφορες δικαιολογίες αλλά να ξέρεις ότι ήμασταν πολύ κακοί σε αυτά τα δύο παιχνίδια.
Στη δεύτερη φάση οι ομάδες δυσκόλεψαν αλλά η εικόνα της ομάδας παρέμενε η ίδια. Την Ισπανία την κερδίσαμε με πολύ κόπο (μετά από 15 χρόνια) και έγινε το σίστριγγλο…  Ναι ήταν εκείνη η Πέμπτη που ο γιος σου δεν πήγε φροντιστήριο και ο άνδρας σου τον σιγόνταρε. Τελικά δεν άξιζε τον κόπο γιατί αποκλειστήκαμε με δύο ήττες από Σλοβενία και Κροατία.
Έτσι οι παίκτες της εθνικής μας είδαν το υπόλοιπο τουρνουά που τέλειωσε σήμερα με τον τελικό Γαλλία-Λιθουανία, από τα σπίτια τους.
Η αλήθεια είναι στεναχωρήθηκα πολύ. Όχι για την αποτυχία αυτή καθεαυτή αλλά για τον προπονητή της Ελλάδας, Αντρέα Τρινκιέρι. Δεν ξέρω πόσες τον έχετε δει αλλά είναι ένας πολύ ωραίος τύπος, με μεγάλα κοκάλινα γυαλιά και λίγο τροφαντούλης. Εντάξει, δε θα τον παντρευόσουν, αλλά είναι συμπαθητικούλης ως προς την όψη.
Όταν ήρθε, μίλησε και για την ιστορία της Ελλάδας. Ε, δε θέλαμε και πολύ να τον συμπαθήσουμε γενικώς, αλλά δυστυχώς δεν το βλέπω να μακροημερεύει στον πάγκο της εθνικής και πολύ στενοχωριέμαι.
*Το κείμενο αναρτήθηκε και στο www.eimaimama.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου