Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Θα ήταν αμαρτία!!

Μου τη δίνουν στα νεύρα οι άδεια εξέδρες. Χτυπάνε άσχημα στο μάτι. Άσε που επιδρούν αρνητικά στους παίκτες. Είναι σα να παίζεις θέατρο σε άδεια καθίσματα ή να δίνεις διάλεξη σε μηδαμινό ακροατήριο.

Μπορεί αυτός να ήταν ο λόγος που ο ΠΑΟΚ έπαιξε όχι και τόσο ελκυστικό ποδόσφαιρο απέναντι σε μια ομάδα που ούτε το όνομά της μπορώ να γράψω από το Καζακστάν. Ο Τάκης μέσα στη σύγχυση την είπε μέχρι και Καρανταγί.

Δεν ήταν πολύ κακός βέβαια ο ΠΑΟΚ, ήταν απλά φλύαρος, κατάφερε να φτάσει αρκετές φορές μέσα στην περιοχή της ομάδα που ούτε το όνομά της μπορώ να γράψω αλλά από αποτελεσματικότητα μηδέν. Κάπως έτσι κύλησε το πρώτο ημίχρονο, με τον ΠΑΟΚ να μένει στο μηδέν και το δικό μου αίμα να ανεβαίνει στο κεφάλι, προμηνύοντας έμφραγμα.

Παραλίγο να το πάθω όταν ένας παίκτης που δε θυμάμαι έκανε το 1-0 υπέρ της ομάδας που ούτε το όνομά της μπορώ να γράψω. Πανηγύριζε και κάπως αστεία αποδεικνύοντας ότι ούτε ο ίδιος και οι συμπαίκτες του πίστευε ότι θα μπορούσε να βάλε γκολ σε αυτό το παιχνίδι. Λογικό αφού έπαιζαν και οι έντεκα πίσω από τη μπάλα. Ο Τάκης μου το είπε αυτό. Το είχα καταλάβει βέβαια αφού η μπαλίτσα δεν είναι δα και καμία επιστήμη (χτυπάω ευαίσθητη χορδή).

Κάπου εκεί ο Τάκης προσπαθούσε να θυμηθεί παρόμοια ήττα ελληνικής ομάδας αλλά τελικά ο Στέφενς δεν του έκανε το χατίρι. Λίνο, Βούκιτς, 1-1, 2-1 και νίκη. Καρδιά στη θέση της τρεις βαθμοί και πάμε παρακάτω για την πρωτεία.

Το γκολ αυτό το πανηγύρισαν μέχρι και οι πυροσβέστες στην Τούμπα. Βασικά ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να το πανηγυρίσουν μέσα στο γήπεδο. Είπαμε άδειο γήπεδο. Δεν τους φταίει όμως κανείς. Το στραβό τους το κεφάλι που άφησαν και πάλι την ομάδα τους χωρίς κόσμο. Τελευταίο παιχνίδι που θα έχουν αυτό το μειονέκτημα. Θέλω να δω αν αυτό θα τους γίνει μάθημα και θα είναι καλά παιδιά στα υπόλοιπα παιχνίδια.


Είναι κρίμα για την ομάδα αλλά και για την προσπάθεια των παικτών. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου