Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Oh Ryan, my Ryan



Το 1991 ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός. Υπήρχε ακόμα η Σοβιετική Ένωση, ο Μάικλ Τζόρνταν δεν είχε γευτεί ακόμα τη χαρά ενός πρωταθλήματος, ο Ραούλ Γκονζάλεζ (ένας από τους μεγαλύτερους σκόρερ που πέρασαν από τα ευρωπαϊκά γήπεδα) έφευγε από τις ακαδημίες της Ατλέτικο για εκείνες της Ρεάλ ενώ η θεία μου η Πόπη που πρόσφατα έγινε μανούλα ήταν τελειόφοιτη γυμνασίου.


 Η αναφορά στο 1991 δεν είναι τυχαία καθώς η χρονιά αυτή έχει σημαδέψει τον πρωταγωνιστή αυτού του κειμένου που δεν είναι άλλος από τον Ράιαν Γκιγκς. Ο Ουαλός έκανε το ντεμπούτο του τέτοιες μέρες πριν από 22 χρόνια (2/3/1991). Αν σήμερα πατήσει το πόδι του στο χορτάρι του Ολντ Τράφορντ αυτό θα γίνει για 1000η φορά στην επαγγελματική του καριέρα (είτε ως παίκτης της Γιουνάιτεντ είτε ως διεθνής). 

Αριθμός που αν μη τι άλλο μόνο θαυμασμό μπορεί να προκαλεί σε όλους όσους ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Θαυμασμό επίσης προκαλούν και τα κατορθώματά του. Ούτε ένα ούτε δύο αλλά 33 τρόπαια έχει κατακτήσει με τη Γιουνάιτεντ όλα αυτά τα χρόνια που αγωνίζεται με τη φανέλα της, όλη την ποδοσφαιρική του καριέρα δηλάδη. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν τα 12 πρωταθλήματα (αφήνοντας στη 2η θέση τον άλλοτε αρχηγό της Λίβερπουλ Άλαν Χάνσεν με 8 πρωταθλήματα από το 1979-1990) και φυσικά τα δύο Τσάμπιονς Λιγκ (1999, 2008).

Κι όμως ο ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της «μισητής» Σίτυ ως Ράιαν… Γουίλσον. Το 1987 ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον τον πείθει να αλλάξει στρατόπεδο τάζοντάς του επαγγελματικό συμβόλαιο ενώ ήταν μόλις 14!. Το διαζύγιο των γονιών του έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση αυτού που είναι σήμερα. Παίρνει το επώνυμο της μητέρας του (Γκιγκς) και αποφασίζει να αγωνιστεί με την εθνική Ουαλίας (κάτι που αργότερα του κόστισε τη συμμετοχή σε μεγάλες διοργανώσεις).


Είναι ο παίκτης που έχει αγωνιστεί και έχει σκοράρει σε όλες τις σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ. Σύμφωνα με τους οπαδούς της Γιουνάιτεντ είναι ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία του συλλόγου, ενώ είναι και ο κορυφαίος παίκτης που έχει αγωνιστεί στην Πρέμιερ Λιγκ (σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για τα 20 χρόνια της Πρέμιερ). Φυσικά έχει πάμπολλες ακόμα ατομικές διακρίσεις που για να τις καταγράψουμε θέλουμε ακόμα χιλιάδες λέξεις.

Σε μια εποχή που τα λεφτά και ο επαγγελματισμός κυριαρχούν στο χώρο του ποδοσφαίρου ο Γκιγκς έχει αποδείξει ότι υπάρχει κάτι πολύ παραπάνω. Η αναγνώριση και το χειροκρότημα των φιλάθλων των άλλων ομάδων το αποδεικνύουν. Όλοι τον ρωτάνε πότε θα σταματήσει αλλά ο ίδιος αποφεύγει να δώσει σαφή απάντηση. Μακάρι να είναι δυνατός και να παίζει όσο αντέχει και εμείς να χειροκροτούμε το μεγαλείο του. Θα τον απολαμβάνουμε για ακόμα έναν χρόνο τουλάχιστον αφού συμφώνησε για συμβόλαιο ενός χρόνου με την ομάδα του και ένας θεός ξέρει ακόμα για πόσο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου