Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Σπασμένος καθρέφτης


Η αλήθεια είναι ότι ακούγοντας κανείς το όνομα του αντιπάλου που είχε να αντιμετωπίσει ο Ολυμπιακός στους «32» του Europa League δεν περίμενε αυτό που θα γινόταν δύο μήνες μετά.  Η Λεβάντε, είναι μεν μια ισπανική ομάδα αλλά επουδενί δεν είναι του μεγέθους των μεγάλων ομάδων της χώρας των Ιβήρων.
Βέβαια οι Λεβαντίνοι κάθε εβδομάδα έχουν να αντιμετωπίσουν ομάδες που είναι κατά κύριο λόγο άκρως ανταγωνιστικές (τουλάχιστον για τις θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη), για να μην αναφέρουμε τις κορυφαίες ομάδες του πρωταθλήματος που είναι από τις κορυφαίες στην Ευρώπη, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα και εσχάτως Ατλέτικο Μαδρίτης.
Αυτή είναι κατά κύριο λόγο η αιτία για τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού που ήρθε με κάτω τα χέρια. Με συνολικό σκορ 4-0 και γνωρίζοντας 2 ήττες, χωρίς μάλιστα να βάλουν γκολ οι Πειραιώτες ξεγυμνώθηκαν από μια ομάδα που σύμφωνα και με τον Βαγγέλη Μαρινάκη έχει "τρεις φορές μικρότερο μπάτζετ από τους πρωταθλητές".
Η έλλειψη ανταγωνισμού στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι αυτή που κάνει τον νταμπλούχο Ελλάδας να έχει βάλει τον πήχη λίγο χαμηλότερα όσον αφορά το μπάζετ και το ρόστερ του. «Αφού έχω πάρει πρωτάθλημα έχοντας απέναντι μου Σισέ, Ζιλμπέρτο, Σκόκο και Λυμπερόπουλο, όταν οι αντίπαλοί μου αγωνίζονται με 2 ή ακόμα και 3 φορές χειρότερο ρόστερ τότε δεν υπάρχει λόγο να ενισχυθώ», αυτή είναι η λογική που φαίνεται να επικρατεί στις τάξεις του Ολυμπιακού. Αυτή τη λογική βέβαια ενίσχυσαν διοικούντες και των υπολοίπων ομάδων που βλέποντας ότι οι ομάδες τους δε μπορούν να κοιταξουν στα μάτια τους ερυθρόλευκους πέταξαν λευκή πετσέτα και την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια αφήνοντας τις ομάδες τους στο έλεος του κάθε ατζέντη και του κάθε παράγοντα που θέλει να παίξει με τον κόσμο και την ιστορία τους. Αυτή βέβαια είναι μεγάλη κουβέντα που δεν είναι της παρούσης.
Το καλοκαίρι αποχώρησαν από την ομάδα του Πειραιά παίκτες όπως ο Μέλμπεργκ, ο Ορμπάιθ, ο Μαρκάνο (βλέποντας τη φετινή σεζόν του Χολέμπας καταλαβαίνεις πόσο χρήσιμος θα ήταν φέτος), και ο Μιραλάς. Από την άλλη αποκτήθηκαν παίκτες όπως οι Γκρέκο, Μασάδο, Μανωλάς, Σιόβας που ναι μεν παίρνουν «σβηστά» το ελληνικό πρωτάθλημα αλλά κακά τα ψέματα στην Ευρώπη είναι αλλιώς. Είναι αλλιώς γιατί πολύ απλά μπορεί να κερδίζεις τον Αστέρα Τρίπολης και το Λεβαδειακό χωρίς αμυντικό χαφ και με πειράματα στις θέσεις των μπακ αλλά σε ένα παιχνίδι με μια ομάδα που είναι ομάδα με όλα τα γράμματα κεφαλαία οι ελλείψεις αυτές όχι μόνο φαίνονται αλλά και κοστίζουν προκρίσεις και ευρωπαϊκό κύρος. Είναι αλλιώς γιατί σε τέτοια παιχνίδια χρειάζονται οι προσωπικότητες που καλώς ή κακώς (κακώς στην προκειμένη περίπτωση) ο Ολυμπιακός δε διαθέτει. Παίκτες όπως ο Φέισα, ο Μασάδο και ο Γκρέκο που αγωνίστηκαν χθες δε συγκρίνονται με το εκτόπισμα του Γκαλέτι, του Τζόρτζεβιτς ή ακόμα και του Μακούν (για να μη μιλήσουμε για Ριβάλντο, Καρεμπέ και Ζιοβάνι που αγωνίζοντας παλαιότερα με την ερυθρόλευκη φανέλα).
Σαφώς και ο Μίτσελ δε φέρει καμία ευθύνη για αυτά, καθώς είναι ένας προπονητής που μόλις προσλήφθηκε και θα κριθεί από του χρόνου, όταν θα έχει στα χέρια του μπάτζετ και θα χτίσει μόνος του το ρόστερ. Αργά ή γρήγορα όμως πρέπει ο Ολυμπιακός να κοιτάξει να κάνει μια ανταγωνιστική ομάδα στην Ευρώπη γιατί δεν αργεί ο καιρός που θα πρέπει να δίνει έναν ή και δύο προκριματικούς για να περάσει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και τότε τα έσοδα από την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση δε θα είναι εξασφαλισμένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου