Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Ελλάδα; Παρούσα!!!!




  Φέτος ακούστηκαν πολλά, πάρα πολλά για το τι μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα. Μάλλον τη δε μπορεί, το μυαλό μου τρέχει πίσω, στην ημέρα που χάσαμε από τα Σκόπια, τότε όλοι φοβόντουσαν το χειρότερο δηλαδή την Ελλάδα να μένει εκτός δωδεκάδας και ουσιαστικά εκτός διεκδίκησης κάτι πραγματικά καλού σε αυτό το τουρνουά. Κι όμως αυτή η ομάδα κατάφερε μετά αυτό το (ομολογουμένως) ηχηρό χαστούκι να σηκωθεί και να ξανασταθεί στα πόδια της. Πέρασε τελικά στην επόμενη φάση και με δύο νίκες βρήκε μπροστά της στα προημιτελικά τη Γαλλία του των NBArs (ParkerBatumNoah).

Εκεί δυστυχώς δεν τα κατάφερε αν και λίγο έλειψε να πετύχει την υπέρβαση και να διεκδικήσει ένα μετάλλιο. Ένα παίχνιδι που μας πήγαινε μια χαρά μέχρι την αρχή του τέταρτου δεκαλέπτου εκεί που ο Tony Parker και Nicola Batum έκαναν θρύψαλα την καλή (μέχρι εκείνο το σημείο) ελληνική άμυνα. Η εθνική ούτε και τότε το έβαλε κάτω, μάζεψε τα κομμάτια και μπήκε στον «τελικό» για μια θέση στο προολυμπιακό τουρνουά με φόρα, δείχνοντας από την αρχή στους απογοητευμένους Σέρβους ότι ήταν το αφεντικό. Νίκησε τελικά και εξασφάλισε μια θέση για το Πουέρτο Ρίκο για τη διεκδίκηση μιας θέσης (3 ομάδες θα περάσουν) για τους ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου.

Εκτός από την αγωνιστική της συνέχεια (σε περίπτωση αποκλεισμού θα την ξαναβλέπαμε μετά από σχεδόν δύο χρόνια) η Ελλάδα κερδίζει πολλά. Πρώτο από όλους τον Νικ Καλάθη που από ένα άτολμο παιδάκι που ήταν το περσινό καλοκαίρι, μετά από ένα χρόνο και από καταπληκτικές εμφανίσεις στα νοκ – άουτ παιχνίδια της φετινής ευρωλίγκα πλέον είναι ένας παίκτης που κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο (πασάρει, μαρκάρει, κόβει, σκοράρει και μαζεύει και ριμπάουντ) και μετά τους Φώτση, Ζήση και Μπουρούση που τράβηξαν το μεγαλύτερο κουπί σε αυτήν την προσπάθεια ήταν το τέταρτο βιολί σε αυτή την ομάδα.

Κερδίζει τον Κώστα Παπανικολάου που στα 21 του χρόνια δείχνει ότι είναι από τους παίκτες που μπορούν να σηκώσουν το βάρος αυτής της φανέλας και να οδηγήσουν την εθνική και σε άλλες επιτυχίες, για μένα ο παίκτης αποκάλυψη για την εθνική του στο τουρνουά έπαιξε με πολύ πάθος και καθόλου φόβο. Ο Κώστας Κουφός θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν πολύ δυναμικό σέντερ αλλά έχει ακόμα πολλά πράγματα να βελτιώσει (πάσα και άμυνα), ο Μάικ Μπράμος είναι και αυτός ένας πολυδιάστατος παίκτης που κάνει πολλά μέσα στο γήπεδο αν και το ατού του είναι ομολογουμένως η άμυνα αλλά διαθέτει και καλό μακρινό σουτ.

Μεγάλο κέρδος για εμένα αποτελεί και ο Κώστας Καϊμακόγλου που αν και δε σκοράρει πολύ κάνει πολύ αθόρυβη και βρώμικη δουλειά (κατεβάζει πολλά ριμπάουντ και παίζει και καλές άμυνες ειδικά απέναντι σε παίκτες με τους οποίους έχει miss match). Για τους τρεις «σωματοφύλακες» (Ζήσης, Μπουρούσης, Φώτσης) αυτής της ομάδας τι να πει κανείς έχουν κάνει εκπληκτικό τουρνουά ειδικά οι δύο τελευταίοι και στο παιχνίδι με τους Γάλλους αλλά και τους Σέρβους ο σέντερ της εθνική απέδειξε σε όλους και κυρίως στον εαυτό του ότι μπορεί να εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτερους ψηλού στην Ευρώπη αν όχι και στον κόσμο. Ο Φώτσης αποτελεί μια σταθερή αξία για αυτή την εθνική, ένας πραγματικός στρατιώτης που υπηρετεί τις εθνικές ομάδες 15 ολόκληρα χρόνια, χάνοντας μόνο μια κλήση το 2007 εξαιτίας τραυματισμού.

 Από αυτήν την εθνική έλλειπαν πολλοί παίκτες είτε κατ’ επιλογήν (Διαμαντίδης, Παπαλουκάς, Τσαρτσαρής, Σχορτσανίτης, Μαυροκεφαλίδης-αν και δεν ήταν βασικό στέλεχος η χρονιά που έκανε με τον Ολυμπιακό ήταν πολύ καλή-) είτε λόγω τραυματισμών (Σπανούλης, Περπέρογλου, Βασιλόπουλος) παίκτες που θα μπορούσαν όχι μόνο να προσφέρουν επιπλέον ποιοτικές λύσεις αλλά και το κάτι παραπάνω για να πετύχει αυτή η ομάδα το κάτι παραπάνω.

Σε αυτή την εθνική όμως υπήρχαν παίκτες που μπορεί να μην είναι πρώτης γραμμής ίσως ούτε και δεύτερης αλλά κατέθεσαν στο γήπεδο ψυχή και πάθος. Μπορεί αν κάποιοι από τους απόντες αποφασίσουν να επιστρέψουν μερικοί από αυτούς να μην έχουν θέση στο ρόστερ αυτής της ομάδας στο προολυμπιακό τουρνουά θα ξέρουν όμως ότι πρόσφεραν και εκείνοι το καλύτερο που μπορούσαν για να είναι η Ελλάδα για ακόμα μια χρονιά παρούσα σε μια ακόμα μεγάλη πρόκληση.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου